سارا كِين(1999-1971) Sarah Kane
نمايشنامهنويس انگليسي، متولد 3 فوريه 1971 در برنتوود.
از سال 91 تا 93 در دانشگاههاي بريستول و بيرمنگام، تئاتر خواند و طي اين دوره چند نمايشنامه را كارگرداني كرد كه از آن ميان ميتوان به نمايشنامههاي «خرس» از چخوف و «مكبث» اثر شكسپير اشاره كرد.
همزمان، سه منولوگ به نامهاي «مونولوگ كمدي»، «Straved» و «آنچه او ميگويد» نوشت كه در بخش جنبي جشنوارة ادينبورگ اجرا شدند.
اين سه نمايشنامه تاكنون جايي چاپ نشدهاند و اين موضوع از اين حكايت دارد كه كين دوست نداشت آنها دوباره خوانده يا اجرا شوند.
در آخرين سال دانشجويي، كين اولين ورسيون نمايشنامة «Blasted» را نوشت كه اواخر همان سال آن را در جشنوارة تئاتر دانشگاهي به روي صحنه برد. اين نمايشنامه يك سال بعد چاپ شد و معاقب آن، جيمز مكدونالد آن را در تئاتر رويال كورت لندن به روي صحنه برد. اين اجرا بازتاب گستردهاي در مطبوعات پايتخت داشت و همين امر باعث شهرت زود هنگام سارا كين شد.
در سال 1995، كين اولين فيلمنامة خود را نوشت، فيلمنامة كوتاهي كه وينسنت اُكانل، فيلمي يازده دقيقهاي بر اساس آن ساخت.
يك سال بعد، نمايشنامة «Blasted» به همراه نمايشنامة ديگري به نام «Phaedra’s love » از سوي انتشارات Methuen modern plays لندن منتشر شد. همان سال «Blasted» در آلمان اجرا شد و كين «Phaedra’s love » را در گيت تئاتر لندن به روي صحنه برد.
اين دو نمايشنامه به زودي در كشورهاي ديگر جهان نظير ايتاليا و امريكا ترجمه و اجرا شدند و رفتهرفته، سارا كين در تمام دنيا شناخته شد.
بسياري از كارشناسان مولفههاي تئاتر خشونت آنتونن آرتو را در تئاتر او ميديدند و او را دنبالهروي اين سبك تئاتري تشخيص ميدادند.
در سال 1988، كين نمايشنامة «Cleansed» را نوشت كه همان سال توسط جيمز مكدونالد در لندن كارگرداني شد و روزهاي آخر اجرا خود كين يكي از نقشهاي نمايشنامه را بازي كرد. اين نمايشنامه نيز ابتدا در ايتاليا و سپس در چند كشور اروپا به روي صحنه رفت.
نمايشنامة بعدي كين «Crave» نام داشت كه نويسنده ابتدا آن را با نام مستعار به صورت نمايشنامهخواني اجرا كرد و استقبال گستردهاي كه از همين خوانش به عمل آمد، او را ترغيب كرد كه اين اثر را به نام خودش منتشر كند. اين نمايشنامه ابتدا در جشنوارة ادينبورگ، به كارگرداني ويكي فوترسون اجرا شد و تحسين منتقدان تئاتر را برانگيخت.
اجراي عمومي «Crave» در تئاتر رويال كورت لندن بود و متعاقب آن تورهايي در آلمان، هلند، ايرلتد و ايتاليا داشت. در بعضي از اين اجراها خود كانه، بازي يكي از نقشها را به عهده ميگرفت. اين نمايشنامه نيز به چند زبان دنيا ترجمه شد و به همراه ديگر نمايشنامههاي سارا كين، بارها در كشورهاي مختلف به اجرا درآمد.
در 20 فورية 1999، سارا كين، در اوج شهرت، در لندن خودكشي كرد. يك سال بعد نمايشنامة آخر او، «4.48Psychosis»، توسط انتشارات Methuen Drama، ناشر تمام آثار كين، منتشر شد و همان سال جيمز مكدونالد آن را در كورت رويال لندن به روي صحنه برد. در سالهاي اخير آثار سارا كين مورد اقبال جهاني قرار گرفتهاند و كارگردانهاي زيادي در تمام نقاط جهان، آثار او را به اجرا درآوردهاند. او يكي از ده نمايشنامهنويس برتر دنياست كه آثارش به بيش از سي زبان ترجمه شده است و در معتبرترين تئاترهاي دنيا به روي صحنه رفتهاند.
تئاتر سارا كين، از بسياري جهات به تئاتر آنتونن آرتو شباهت دارد.
زبان تند و خشن آثار او كه در آغاز نمايش براي تماشاگر غيرقابل درك است و همچنين تمايل نمايشنامهنويس براي آفريدن فرمهاي تازهاي براي تئاتر، يادآور تئاتر آرتو است. همچنين سرنوشت تراژيك اين دو نمايشنامهنويس و رنجهاي روانيشان كه باعث مرگ زودهنگام آنها شد، در نزديكيشان به يكديگر بيتاثير نيست. براي آرتو، تئاتر تنها وسيلة بيان ناراحتيهاي شديد ذهنياش بود. او در يكي از نامههايش كلماتي را مينويسد كه ميتوانند كلمات سارا كين هم باشند: «زندگي ذهني من، تمام ترديدهاي حقير و يقينهاي بيچونوچرا را كه با كلماتي روشن و منسجم بيان ميشوند، پشتسر گذاشته است. و ضعفهاي من ساختاري بسيار لرزان دارند و از پيوستگي خوبي برخوردار نيستند.»
ترجمة اصغر نوري منبع: http://asnouri.blogfa.com/post-52.aspx
+ There are no comments
Add yours